سوال مطرح شده : 24- منظور از زینت مخصوص بانوان "وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا "(1) چیست؟
 
 سوال مطرح شده :
موضوع :  24- منظور از زینت مخصوص بانوان "وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا "(1) چیست؟
توضيحات : 

- منظور از زینت مخصوص بانوان  "وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا "(1) چیست؟



برای پاسخ به این سوال لازم است واژگان آیه مذکور بررسی شود.



 



معنی واژگان :



*یُبْدِینَ = از مصدر بدا، بدآءً، بَدائه و ابداء =پیدا و آشکار گردیدن، اظهار نمودن



 



*لا یُبدینَ= آشکار نکنند غیر از آشکار بودن به صورت طبیعی است. بعضی اعضای وجودی انسان، برای رفع حوائج زندگی به طور طبیعی باید آشکار باشند؛ مانند انگشتهای دست برای کار، چشم برای دیدن، بینی برای نفس کشیدن و دهان برای خوردن و حرف زدن، اعضایی هستند که از نظر اسلام در بانوان (بدون آرایش و پرایش) آشکار بودنش بلا مانع است.



 



*زِینَت (زان، یزین، زیناً) =آرایش و خوبی، آراسته، آنچه خود را بدان آرایند، زیور، پیرایه و زینت دادن



 



.............................................................................



1-سوره نور آیه 31



 



زینت  (بر وزن فِعلَه) مصدر است که به معنای نوع خاص و شکل و هیئت عمل است. پس زینت یعنی نوع و شکل خاصی از زیبایی و آرایش اعم از زیبایی ذاتی و عرضی که از طریق وسائل آرایش ایجاد شده باشد.



 کلمه زینت به چیزی گفته می شود که به سبب آن، موجود همراه با آن زینت، وضع بهتری پیدا می کند.



 



در چگونگی زینت چند نظر از مفسرین و فقها ذکر شده است:



الف: خود زینت مثل گردنبند، بازوبند، دستبند،گوشواره، انگشتر، خلخال (همان زینتی که زنان عرب در مچ پاها می کردند)،این زیور آلات ابزار زینت هستند و زمانی زینت محسوب می شوند که در عضو مختص خود قرار گیرند. (البته اگر در عضو نباشند کمتر زینت اطلاق می شوند. زیرا در این صورت نگاه کردن به این زیور آلات در ویترین ها هم  اشکال شرعی داشت! که قابل پدیرش عقل نیست.)



 



ب: ممکن است به وسائل زینت مانند لوازم آرایش صورت و دست (پودر،مانیکور... ) و مو زینت گفته شود. یعنی کلمه زینت به طور مجاز به کار رفته؛ مانند " وَاسْاَلِ الْقَرْیَهَ..."(سوره یوسف آیه 82) که منظورسوال از  اهل قریه است و به طور مجاز قریه به جای اهل قریه استعمال شده است.



 



ج: زینت و محل آن ، یعنی زینت آلاتی که روی بدن قرار گیرد.



 



د:محل زینت، جاهایی از بدن زن (مثل مچ دست، مچ پا، گردن، گوش و...) که زیور آلات در آنجا قرار می گیرد. (گاهی محل به جای حال ذکر می شود؛ مثلاً گفته می شود ناودانها جاری است یعنی آب جاری است. گوشواره و گوش، دست بند و مچ دست، گردن و گردنبند، مچ پا و خلخال، حکم حال و محل را با هم دارند. )اگر بخواهند بگویند این مکانها گوش، مچ دست تا بالا،گردن، مچ پا نمایان نگردد، بهترین تعبیر این است که بگویند محل های زینت باید پوشیده شود.



 



ه: زینتهای مخفی که در زیر حجاب قرار دارد آشکار نکنند. مانند لباسهای زینتی که در زیر چادر یا هر نوع پوشش می باشد.



 



علما و فقها به هر سه مورد اخیر (ج، د، ه) نظر خاص دارند و پوشش آن را در بانوان از دید نامحرمان لازم می دانند.



 



نتیجه : "اولین حکم" خاص بانوان این است که باید جایگاه زینت خانمها چه همراه با زینت و چه بدون زینت پوشیده شود و آشکار نگردد. قرآن برای پیشگیری از طولانی شدن کلام، نام محلهای زینت را نبرده بلکه با استفاده از حال (کلمه زینت )، محل را منظور داشته و بعضی محلهای زینت را با قید " مَا ظَهَرَ مِنْهَا " (مثل صورت و انگشتان تا مچ بدون آراستن به زینت خاص) را استثناء نموده است وسایر  زیبایی های ذاتی یا عرضی که قابل پوشاندن است نباید در معرض دید نامحرمان قرار گیرد، اما در برابر محارم با توجه به روایت منسوب به امام محمد باقر (ع) زینت و لزوم پوشش مابقی اینگونه است؛



 



از امام باقر (ع) روایت می‌کند: "... وَاَمّا زینَهُ المحَرَمِ فَمَوضِعُ القِلادَهِ فَما فَوقَها دوَالدُّملُجُ وَمادونَهُ وَالخَلخالُ وَمَا اَسفَلُ مِنهُ ..." (1)تفسیر صافی ذیل آیه 31 سوره نور



 



زینت برای محارم عبارت است از جای گردنبد به بالا و جای بازو بند به پایین و خلخال به پایین ...."

تاريخ درج :  پنجشنبه 23 ارديبهشت 1395  11:13
  درج پاسخ شما
موضوع :    
توضيحات : 
نام کاربر :   
پست الکترونيکي :